(رها(باران

رد پا

totameharkas — Mon, 02 Nov 2009 10:59:43 GMT

دیگر رد‌پایت را دنبال نخواهم کرد. هیچ‌گاه؛ برای هیچ‌لحظه‌ای.

تو شایدم من

totameharkas — Tue, 27 Oct 2009 14:26:45 GMT

به نام او

نمی‌دانم چرا تو هم آنطور شدی که نباید می‌شدی.

دل مرا ببخش که تو را هم در آنجا برد؛ دست خودش نیست؛ تقصیر توست.

در هر صورت چاره‌ای نبود.

خدانگهدارت

گله

totameharkas — Mon, 12 Oct 2009 04:21:18 GMT

به ياد او

مرد آن است كه از نسل سياوش باشد

عاشقی شيوه ی رنـــدان بلاكش باشد

...

با دلی پر شده از زخــم نمك می‌خورديم

دوش وقت سحر از غصه ترك می‌خورديم

...

چاره‌ای نيست گلم، قسمت من هم اين است

دل به هر سرو قـــــــدی می‌سپرم؛ می‌سوزد

...

الــــــغرض، از غم دنيا گله‌ای نيست عزيز

گله‌ای هست اگر، حوصله‌ای نيست عزيز

.......................

کم آوردم!!!!!!!!!!!

totameharkas — Sun, 11 Oct 2009 01:26:39 GMT

به نام او

میایی تا می‌آیم بگویم سلام؛ تو سلام کرده‌ای و می‌گویی: "خوبی؟چه خبرا؟" و باز هم من هستم

که کم آوردم. ولی به روی خودت نمی‌آوری، با این کارت هم باز من هستم که کم می‌آورم.

در مقابلت که کم می‌آورم در دل خودم را لعن می‌کنم.

غروب که می‌آیی من کم می‌آورم.

ولی باز هم تو قهرمان؛ باشد اشکال ندارد.

تو//‌آن روزها

totameharkas — Tue, 29 Sep 2009 13:23:02 GMT

به نام ایزد منان

یادت هست آن روز که اولین گام را در تو گذاشتم؛ شاد و خرسند. یادت هست آمدم تا بدانم،

تا یادم دهی،و هر روز از پی هم می گذشت؛ همانطور پشت در پشت هم.

حرف‌ها و حدیث‌ها آمدند و رفتند و من ماندم و علاقه‌ام به تو.

ولی امروز؛ آری همین امروز

دیگر دلم نمی‌خواهد گام در تو بگذارم، همه خاطرات از ابتدا تا انتها در جلوی چشمانم نقش بست و

تمام دلخوری‌هایم، تمام آن دل ذره ذره شده‌ام، تمام آن بند بند خرد شده‌ام برای رفتن آن دوست، آن یار

همیشگی را؛ به یاد آوردم.

آری می‌دانم تو هم یادت هست، مگر یادم و یادت می‌رود که چه گذشت بر من و دل و قلبم.

یادت هست، یادت هست لحظه لحظه برایت می‌تپیدم و در تکاپو بودم؛ آری یادت هست، خوب می‌دانم

که یادت هست.

ولی امروز دیگر می‌خواهم بی‌تفاوت باشم، اصلا چرا من؟؟؟؟

ولی امروز دیگر برایم مهم نیستی، هیچ جایت برایم مهم نیست.

تو کردی آنچه را نباید می‌کردی. حال تو بمان و آنان که دوستت دارند؛

که من رفتم و خواهم رفت برای همیشه؛

ولی یادت باشد که خاطره مرا برای هگمان تعریف کنی؛

تعریف کن که برایت چه کردم.

خدانگهدارت باشد.

گام

totameharkas — Thu, 24 Sep 2009 07:13:18 GMT

به نام او كه هماره هست.

بايد اول سلامت كنم، خب سلام. ولي نمي‌پرسم از حالت چون مي‌دانم كه خوبي و در ادامه‌اش نخواهي گفت

ملالي نيست جز دوري تو. باشد مثل هميشه كه ...

يادت هست آن ابتدا چقدر تند گام برمي‌داشتي، يادت هست گفتمت كه كمي آرام‌تر تا موقع رفتنت راحت‌تر

باشم.ولي تو انگار نه انگار، همينطور گام‌هايت را نشمرده برمي‌داشتي و سريع‌تر از همگان وارد مي‌شدي.

آنگاه كه خودت زمان رفتن انتخاب كردي، آنقدر آرام گام برمي‌داشتي كه قلبم را از جا مي‌كندي، گفتمت كه

تندترخارج شو همانطور كه آمده‌اي؛ ولي باز هم انگار نه انگار.

من نمي‌دانستم چگونه بگويم تو را چون مي‌دانستم كه نخواهي قبول داشت.

الان نيز گاهي تند، خيلي تند مي‌آيي كه عادتم شوي ولي ناگاه بدون حتي لبخندي و خداحافظي ابتدا

آرام آرام و سپس مثل يك باد مي‌روي.

آرام كه مي‌آيي؛ كه عادتم دهي به بودنت؛ مي‌پرسي حالت خوب است و اگر بگويم نه،زيرا كه خسته‌ام كرده‌اي

اخم مي‌كني و مي‌گويي بي‌انصاف نباش،،،، ولي نمي‌داني خودت بي‌انصاف‌ترين بي‌انصاف‌ها هستي كه اينقدر

علاقمندي به آمدن و رفتن. من نيز مجبور مي‌شوم بگويم كه /خوبم/.

ولي الان در اين نامه برايت مي‌نويسم كه /حال همه‌ي ما خوب است ولي تو باور نكن/.

يادم رفت نامه‌ام بايد (برايت كوتاه) باشد.

پس خدانگهدار

اسم

totameharkas — Mon, 07 Sep 2009 10:26:18 GMT

به نام او

نمی‌دانم چه شد که خواستم اسمش را بگذارم رها و در پرانتز باران.

رها(باران)

رها را دوست میدارم؛ چرایش را خواهشا نپرسید.

باران را هم دوست دارم.زیاد و بسیار و خیلی.

اسم جدیدت مبارک رها جان.

نوشتن/

totameharkas — Tue, 25 Aug 2009 11:03:18 GMT

به نام او

نمي دانم چرا اول ماه كه شد دلم لرزيد؛ هيچ وقت چنين حسي نداشتم. عجيب بود و تازه ولي زيبا.

خوش حسي بود.لرزشش جان دوباره اي داد.

ولي همين چند جمله را توانستم بنگارم، اصلا نوشتنم نمي آيد. حرف براي گفتن دارم ولي موقع نوشتن

كه مي شود، نمي شود.

دل

totameharkas — Mon, 10 Aug 2009 05:43:18 GMT

به نام آه

امروز دلم بسیار بسیار گرفته. چرایش را کمی می دانم و اندکی نمی دانم.

بسیار بسیار دلم می خواهد بگریم باز هم چرایش را اندکی می دانم و کمی نمی دانم.

اصلا حوصله جشن در این خانه را ندارم. فعلا کنسلش می کنم، تا فرصت و مجالی دیگر.

اسمش هم فعلا همین باشد، تا ببینم چه می یابم برایش.

دلم یک انسان می خواهد؛ تا فرصت داشته باشد؛ تا به ساعت ها درد و دلم گوش دهد.

نمی دانم چرا یکدفعه حالم تغییر کرد البته سابقه داشته است.

فقط از همه آشنایان یا غریبه هایی که این را می خوانند تقاضای عاجزانه دارم تا دعا کنند تا برسم به

آنچه می خواهم.

خواست//خانه//

totameharkas — Sun, 19 Jul 2009 12:04:18 GMT

به نام او

خواست دلم كه اسم اين خانه را عوض كنم. ولي دلم نگفت اسمش را چه بگذار. چند روزي است كه

مدام در تفكر به سر مي برم كه چه نام بگذارم اين خانه را. توتم را دوست دارم ولي شايد عوض شود

بهتر باشد. يكي پرسيد بت پرستي؟؟؟

البته بگويم به خاطر سوال آن دوست نبود. قبل از آن در فكر تعويضش بودم. اسمش را كه عوض كردم

برايش جشن مي گيرم.