(رها(باران
باران كه ميبارد تو ميآيي
به اسم الله که رحمان و رحیم است. خلوتی داریم و حــــالی با خیـــــــال خویشتن گر گذاردمان فلک حال به حال خویشتن ما در این عالم که خود کنج ملالی بیش نیست عالـــــمی داریم در کنج مـــلال خویشتن سایه ی دولــــت هم ارزانی نـــو دولتـــــــان من سری آسوده خواهم زیرباله خویشـتن بر کمال نقص و در نقص کمـال خویش بـیـن گر به نقص دیگران دیدی کمال خویشتن کاسه کو آب حرامت کـــن به مخموران سفره پنهان می کند نان حـــلال خویشتن شمع بزم افروز را از خویشتن سوزی چه باک او جمــــال جمع جوید از زوال خویشتن
| Design By : Night Skin |
باران كه خوي حضرت رحمان گرفته است
اي تشنهگان شهر فراموش خواب نيست
آري، حقيقت است كه باران گرفته است
بارشهاي دوستان
